ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΑΤΡΟΦΙΛΟΣΟΦΩΝ
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΑΤΡΟΦΙΛΟΣΟΦΩΝ
Το βιβλίο της Αναστασίας-Σοφίας Αλεξιάδου, αποφοίτου και διδάκτορος της Φιλοσοφικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, "Στοχασμοί Ελλήνων Ιατροφιλοσόφων", αποτελεί ενδιαφέρουσα και σημαίνουσα συμβολή στη βιβλιογραφία της Ιατρικής στην μακρά ιστορία του Ελληνικού κόσμου. Είναι ένα χρονικό με συναρπαστική διαδρομή που αρχίζει από την γένεση της Ιατρικής τέχνης και επιστήμης, τις βασικές φιλοσοφικές προσεγγίσεις από την εποχή του Ομήρου μέχρι την ύστερη Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή περίοδο.
Το κύριο ενδιαφέρον του βιβλίου έγκειται στον συγκερασμό του φιλοσοφικού στοχασμού, όπως αποτυπώνεται στον τίτλο, με την ιστορική εξέλιξη της Ιατρικής, όπως καταγράφεται από τους κορυφαίους ιατροφιλοσόφους της κάθε περιόδου. Για τον ιατροφιλόσοφο, ο Ιπποκράτης στο έργο "Περί Ευσχημοσύνης" αναφέρει τα εξής: "όταν ο ιατρός είναι και φιλόσοφος γίνεται ισόθεος, γιατί μεταξύ των δυο αυτών ιδιοτήτων δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά, εφόσον ό,τι αποκτάται με την φιλοσοφία, χρειάζεται και την ιατρική, δηλαδή αφιλοχρηματία, φιλότιμο, ερυθρίαση, μετριοφροσύνη, γνώση, κριτική ικανότητα, ηρεμία, ετοιμολογία, ψυχική καθαρότητα, έγκυρη γνώμη, επίγνωση των επωφελών και απαραιτήτων για τη ζωή, αποφυγή ασχημιών, έλλειψη δεισιδαιμονίας, θεία υπεροχή". (Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, από τον πρόλογο της έκδοσης)