ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΕ ΜΙΣΟΥΝ
ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΕ ΜΙΣΟΥΝ
«Κλαίω με αναφιλητά στο τηλέφωνο. Δεν έπρεπε
να βγω χθες το βράδυ. Ποια μάνα βγαίνει για
ποτό κι αφήνει ένα δεκάχρονο στο σπίτι; Είμαι ο
χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο και καλά να
πάθω. Σωριάζομαι στο πάτωμα και μισώ τον
εαυτό μου. Μια καλή μητέρα θα ’τρεχε να βρει το
παιδί της, αλλά εγώ δεν μπορώ να κουνηθώ.
«Πόσες ώρες λείπει; Τον είδες όταν γύρισες;»
με ρωτάει η Τζένι.
Προσπαθώ να θυμηθώ. Νομίζω ότι είχα μπει
παραπατώντας μεθυσμένη στο δωμάτιό του για
να του δώσω ένα φιλί, αλλά δεν είμαι και
σίγουρη. Ίσως απλώς σύρθηκα κι έπεσα στο
κρεβάτι με τα ρούχα μου.
«Δεν είμαι σίγουρη…» λέω πλημμυρισμένη από
ντροπή.»





